Արխիւ

ԼԱԼԱ ՄԻՍԿԱՐԵԱՆ-ՄԻՆԱՍԵԱՆ

Ա­զատ օ­րը, ա­զատ սէ­րը, ա­մէն բա­րիք
իր ձեռ­քին,
Տան­ջում, տանջ­ւում, ո­րո­նում է ու
դժբախտ է նա կրկին.
Է՜յ ան­խելք մարդ, ե՜րբ տի թող­նես
ապ­րողն ապ­րի սրտա­լի,
Երբ տի ապ­րես ու վա­յե­լես էս
աշ­խարհ­քը շէն ու լի:
Յ. ԹՈՒ­ՄԱ­ՆԵԱՆ

Տեսակցեցաւ՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Գագիկ Գէորգեան. «Հիասթափութիւնը առաւելապէս առընչուած է մարդկային յարաբերութիւններուն հետ»:
Յայտնի քանդակագործը հարցազրոյց մը տուաւ ԺԱՄԱՆԱԿ օրաթերթին՝ բաժնելով իր դիտարկումներն ու մեկնաբանութիւնները:

Գա­լի­ֆոր­նիոյ հա­մալ­սա­րա­նի Լոս Ան­ճե­լը­սի մաս­նա­ճիւ­ղի (UCLA) տնօ­րէ­նու­թիւ­նը կը տե­ղե­կաց­նէ, թէ հա­մալ­սա­րա­նի եր­կա­րա­մեայ դա­սա­խօս­նե­րէն՝ Փրոֆ. Էն Գա­րա­կէօ­զեան, նշա­նա­կուած է Ու­սում­նա­սի­րա­կան հար­ցե­րու ժա­մա­նա­կա­ւոր փոխ-տ­­նօ­րէն։

Հա­յաս­տա­նի մէջ, ըստ ըն­կա­լեալ սո­վո­րու­թեան, ե­րէկ Հին տո­մա­րի հա­մա­ձայն եւս նշուե­ցաւ Ա­մա­նո­րը։ Այս ա­ւան­դու­թիւ­նը տա­կա­ւին կեն­դա­նի է Հա­յաս­տա­նի մէջ եւ ա­ռիթ կը հան­դի­սա­նայ, որ ա­մէն տա­րե­մու­տին տօ­նա­կան շրջա­նը եր­կա­րաձ­գուի՝ Ա­մա­նո­րի եւ հին ա­մա­նո­րի միա­ցու­մով, մօ­տա­ւո­րա­պէս եր­կու շաբ­թուան ժա­մա­նա­կա­հա­տուա­ծով մը։

Ա­մե­րի­կա­յի Միա­ցեալ Նա­հանգ­նե­րու Նա­խա­գահ Պա­րաք Օ­պա­մա եւ Ռու­սաս­տա­նի Նա­խա­գահ Վլա­տի­միր Փու­թին ե­րէկ ու­նե­ցան հե­ռա­խօ­սազ­րոյց մը, ո­րու ըն­թաց­քին ա­ռաջ­նա­հեր­թօ­րէն քննար­կե­ցին Ուք­րայ­նոյ ի­րադ­րու­թիւ­նը եւ Սու­րիոյ ճգնա­ժա­մը։ «Րէօյ­թըրզ» գոր­ծա­կա­լու­թեան հա­ղոր­դում­նե­րով, Սպի­տակ տան աղ­բիւր­նե­րը հա­ղոր­դե­ցին, թէ եր­կու նա­խա­գահ­նե­րը ընդգ­ծած են Մինս­քի հա­մա­ձայ­նու­թիւն­նե­րու բո­լոր մաս­նա­կից­նե­րուն կող­մէ ա­նոնց կա­տար­ման անհ­րա­ժեշ­տու­թիւ­նը։

Թուրքիա եւ Գերմանիա Սուլթանահմէտի հրապարակի ահաբեկչութենէն վերջ լիակատար փոխըմբռնման մէջ:
Վարչապետ Ահմէտ Տավուտօղլու երէկ այցելեց դէպքի վայր, նաեւ վիրաւորեալ զբօսաշրջիկներու դարմանուած հիւանդանոցը:

Եոզ­ղատ-պու­րուն­քըշ­լա­ցի հա­յե­րու հայ­րե­նակ­ցա­կան միու­թեան նա­խա­գահ Յով­սէփ Ար­զու­ման եւ իր ըն­կե­րա­կից­նե­րը նա­խըն­թաց օր Կե­սա­րիոյ մէջ մաս­նակ­ցե­ցան Մեր­ձա­ւոր Ա­րե­ւել­քէն խոյս տա­լով Թուր­քիա ա­պաս­տա­նած հայ գաղ­թա­կան­նե­րուն հա­մար մա­տու­ցուած Ս. Ծննդեան տա­ղա­ւա­րի Ս. Պա­տա­րա­գին։ Ծա­նօթ է, որ ա­րա­րո­ղու­թեան մաս­նա­կից գաղ­թա­կան­նե­րուն կա­րե­ւոր մէկ մա­սը ներ­կա­յիս կ՚ապ­րին Եոզ­ղա­տի մէջ։

Ե­րէկ, Հա­յաս­տա­նի մէջ ո­գե­կո­չուե­ցան Ա­ւե­տի­սեան­նե­րու ըն­տա­նի­քին եօթ ան­դամ­նե­րը, ո­րոնք ան­ցեալ տա­րի Կիւմ­րիի մէջ զոհ գա­ցած էին սահմռ­կե­ցու­ցիչ ոճ­րա­գոր­ծու­թեան մը։ Ռուս զի­նուո­րա­կան Վա­լե­րի Փեր­մեա­քո­վի ան­մարդ­կա­յին յար­ձակ­ման հե­տե­ւան­քով մա­հա­ցած այս ըն­տա­նի­քին եօթ ան­դամ­նե­րը ե­րէկ ամ­բողջ Հա­յաս­տա­նի մէջ ո­գե­կո­չուե­ցան խոր եր­կիւ­ղա­ծու­թեամբ։

Հա­յաս­տա­նի մար­դու ի­րա­ւանց պաշտ­պան Կա­րէն Անդ­րէա­սեան ե­րէկ հրա­ժա­րե­ցաւ իր պաշ­տօ­նէն։ Ան այս առ­թիւ շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց բո­լոր գոր­ծըն­կեր­նե­րու հա­մա­տեղ աշ­խա­տան­քին հա­մար ու միեւ­նոյն ժա­մա­նակ յոյս յայտ­նեց, թէ մար­դու ի­րա­ւանց պաշտ­պա­նու­թիւ­նը պի­տի շա­րու­նա­կէ մնալ Հա­յաս­տա­նի պե­տու­թեան եւ հա­սա­րա­կու­թեան ա­ռաջ­նա­հեր­թու­թիւ­նը։