Հարթակ

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Եւրոմիութիւնը կը ձգտի տարբեր հարթութեան մը վրայ դնել Ասիոյ դերակատարներուն հետ կապերը:
Պրիւսքէլի կողմէ Փեքինի եւ Նիւ Տելհիի հետ առնուած քայլերը կը դիտարկուին՝ առկայ մարտահրաւէրներու լոյսին տակ:

ՏՔԹ. ԱՐՏԱ ՃԷՊԷՃԵԱՆ

Երէկուան մեր յօդուածին մէջ ներկայացուած տուեալները մեզ կը հրաւիրեն լուրջ խորհրդածութեան. արեւմտահայերէնի կենսունակութեան պահպանումը այսօր մեր համազգային առաջնահերթութիւնն է: 

ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ

Մեր խօսակցութիւններուն մէկուն ընթացքին Ռաֆֆի Փոնթիքեան ըսաւ․ «Հալէպի մէջ ամէն ինչ գծուած է քեզի համար եւ ճակատագիրդ յստակ է ու պարզ՝ ծնունդէդ, ամուսնութենէդ մինչեւ վախճան»:

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

Քանի մը ատեն առաջ էր, երբ բարեկամներէս մէկը, անմեղօրէն ինծի հարցուցած էր,  թէ. ի՞նչ կ՚ընէի այս օրերուն: 
-Վէպիս, շնորահանդէսի կազմակերպութեամբ կը զբաղուիմ. պատասխանած էի: 
-Ինչո՞ւ,- յանկարծ ընդմիջած էր.- նորէ՞ն հատոր մը հրատարակած ես: 

ՏՔԹ. ԱՐՏԱ ՃԷՊԷՃԵԱՆ

Թէեւ դպրոցը, Եկեղեցին, մամուլն ու մշակութային միութիւնները կենսական դեր ունին վտանգուած լեզուներու պահպանման մէջ, սակայն, ընկերալեզուաբանական իրականութիւնը կը հաստատէ անվիճելի ճշմարտութիւն մը՝ լեզուի գոյութեան գլխաւոր երաշխաւորը տունն է:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Գաղտնիք չէ, որ օր օրի արհեստական բանականութիւնը (ԱԲ) իր տիրապետութիւնը կ՚ընդարձակէ, մտնելով նոյնիսկ այնպիսի վայրեր, այնպիսի տարածքներ, որ մարդ թերեւս միտքէն իսկ անցուցած չըլլար, որ կրնայ այնտեղ հասնիլ, բայց ունինք այն՝ ինչ ունինք:

ՄՈՒՀԱՄՄԱՏ ԱԼ-ՄԱՂՈՒԹ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

1. Կարճ պատումներ եւ երկար պատմութիւններ կարդացած եմ անապատի մասին, աւելի քան անապատի աւազաներու մասին: Դիտած ու լսած եմ ռատիոյի եւ հեռատեսիլի բազմաթիւ ծրագիրներ անապատի մէջ վազելու եւ փախչելու մասին, քան կարդացած եմ: 

Երկասիրեց՝ ԿԻՒՐԻՒՆՑԻ Տ. ԽՈՐԷՆ
ՔԱՀԱՆԱՅ ՔԻԶԻՐԵԱՆ
Արդի աշխարհաբարի վերածեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

1. Ի՞նչ է նախախնամութիւնը. ինչո՞ւ համար է: 2. Աստուածային եւ մարդկային խնամոց մէջ ի՞նչ տարբերութիւններ կան: 3. Արարածները ի բնէ չա՞ր են, թէ՞ բարի: 4. Մարդը ի բնէ ի՞նչ է: 5. Ի՞նչ է խիղճը եւ մարդոց մէջ ե՞րբ կայ: Մարդը ի բնէ բարի ստեղծուելուն ի՞նչ ապացոյց ունինք:

ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ

Գլորեցի՞նք քարը:
Լոյսը տեսա՞նք:
Յիսուսի խաչելութեան ու հրաշափառ յարութեան խորախորհուրդ դրուագներէն կարեւորագո՛յնն է երեւի ասիկա. գրուած է Սուրբ Գիրքին մէջ, որ երբ իւղաբեր կիները Յիսուսի գերեզմանը կ՚երթային, իրար կը հարցնէին՝ «Ո՞վ պիտի գլորէ քարը մեզի համար»: 

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Ահաւասի՛կ, տօնական այս օրը կը սկսի յիշողութեանս մէկ պատառիկով, որուն մէջ լոյսն ու ստուերը կը խառնուին իրարու, ինչպէս Զատկուան զանգերուն մէջ երբեմն կը թրթռայ տխրութեան անլսելի երանգ մը։