ՀԱՒԱՏՔԻՆ ԶՕՐՈՒԹԻՒՆԸ
Հոգեւոր կեանքին եւ Աստուծոյ հետ առողջ յարաբերութիւն ունենալուն աենէն կարեւոր հիմքը սէրէն ետք՝ հաւատքն է, առանց որու մարդ չի՛ կրնար առողջ յարաբերութիւն ունենալ իր Արարիչին հետ: Հաւատքը մարդս կ՚արդարացնէ, ինչպէս մանրամասնօրէն կը բացատրէ բազմաթիւ օրինակներ տալով Սրբազան Պօղոս առաքեալը (տե՛ս Եբր 11-րդ գլուխ):
Հաւատքի ունեցած զօրութեան, ինչպէս նաեւ անոր ընձեռած բազմաթիւ շնորհքներուն, յաղթանակներուն եւ արդիւնքներուն մասին հետաքրքրականօրէն կը խօսի Սուրբ Յակոբ Մծբնայ Հայրապետը, գրելով. «Հաւատքը ոմանց երկինք բարձրացուց: Հաւատքով ջրհեղեղին յաղթեցին: Ամուլները հաւտքով զաւակներ ծնան: Հաւատքով սուրէ փրկուեցան, կապանքներէ ազատուեցան, գուբէն ելան, աղքատները բարձրացան, հալածուողները փրկուեցան, երկինքէն կրակ իջեցուցին, ծովը բաժնեցին, ժայռը պատռեցին, ծարաւներուն ջուր խմցուցին, անօթիները կշտացուցին, մեռելները կենդանացուցին, դժոխքէն փրկեցին, ալիքները հանդարտեցուցին, հիւանդները բժշկեցին, զօրութիւններուն յաղթեցին, պարիսպները կործանեցին, առիւծներուն բերանները գոցեցին, կրակին բոցը մարեցին, ամբարտաւանները խոնարհեցուցին, խոնարհները փառքի ու պատիւի հասցուցին: Այս բոլոր զօրութիւնները հաւատքո՛վ գործուեցան:
Ա՛յս է հաւատքը, որ մարդ Աստուծոյ հաւատայ, ամենակալ Աստուծոյն, որ երկինքը, երկիրն ու ծովը ստեղծեց, եւ ինչ որ անոնց մէջ կայ: Որ, Ադամը իր պատկերով ու նմանութեամբ ստեղծեց: Մովսէսին Օրէնքը տուաւ: Մարգարէներ ղրկեց եւ ետքէն աշխարհ ղրկեց Յիսուս Քրիստոսը, որ մարդը մեռելներու յարութեան արժանցուց, եւ որպէսզի մարդը Աւազանի մկրտութեան խորհուրդին հաւատայ:
Այ՛ս է եկեղեցւոյ հաւատքը, որ մարդը ժամանակները քննելէն, շաբաթապահ կրօններէն, ամսագլուխ տօներէն, աստղագուշակութենէ, հմայութենէ, ......., աղանդներէ, հերձուածներէ, չարի մեքենայութիւններէն, չարութեան խաբող խօսքերէն, հայհոյութենէն, շնութենէն, անառակութենէն, պիղծ երգերէ, սուտ վկայութենէ հեռու մնայ:
Ասոնք են հաւատքին գործերը, որոնք Ժայռին՝ Քրիստոսին վրայ դրուած են, եւ բոլոր շինութիւնները Անոր վրայ կը շինուին»:
Կառչած մնանք Քրիստոս Ժայռին, մեր հիմքերը Անոր վրայ խարսխելով, որպէսզի մեր գործերը պտղաբերին ու մեր հոգիները պայծառակերպուած արժանանան փառաց պսակին:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Վաղարշապատ