Արխիւ

Երէկ, Տ.Տ. Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը ընդունեց՝ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի մէջ սկիզբ առած հայագիտական եւ կրօնագիտական դասընթացքներուն առթիւ սփիւռքի զանազան թեմերէն ժամանած շուրջ երեսուն երիտասարդները:

ՄԱՀՄՈՒՏ ՏԱՐՈՒԻՇ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Մայիսին, կը նստիս պսակաւոր հողմածաղիկներուն ու հրացանին միջեւ։
Ասիկա առաջին ճամբորդութիւնդ է։ Ասիկա վերջին երկիրն է։ 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Տեսական գետնի վրայ աշխարհի ապրող գրեթէ ամէ՛ն մարդ դէմ է անարդարութեան։ Բոլորն ալ պատրաստ են քննադատել խտրութիւնն ու կողմնակալութիւնը՝ մանաւանդ երբ այդ մէկը կը կատարուի իր նեղ շրջանակէն դուրս, որովհետեւ մարդոց համար շատ աւելի դիւրին է քննադատել ու բարկանալ երեւոյթներու, որոնք տեղի կ՚ունենան իր շրջանակէն դուրս՝ իրմէ հեռու, սակայն, գիտակցութիւնը չ՚ունենար, երբ այդ մէկը տեղի կ՚ունենայ իր շուրջ՝ նոյնիսկ շատ անգամ իր իսկ ձեռքով:

ՄԱԿ-ի կայուն զարգացման բարձր մակարդակի քաղաքական ֆորումը. ներուժի լիարժէք իրացում:
Հայաստան կը կարեւորէ՝ Հարաւային Կովկասէ ներս փոխկապակցուածութեան եւ ենթակառուցուածքներու խթանումը:

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Ի՞նչ պիտի ըլլայ Հայաստանի եւ ամբողջ հայութեան ճակատագիրը. ո՞վ, ի՞նչ կրնայ ընել ապագայի համար. ժամանակն է աւելի պիտանի հարցումներու, նոր էջ մը բանալու:
Քննադատել, բայց չքանդել:
2026-ի ընտրութեան արդիւնքի հիմնական պատգամը. ծանր անցումային փուլը կը շարունակուի, պարտութիւններու յիշողութիւնը տակաւին չէ բուժուած, սակայն, անկարելի է ընթանալ յաղթողներու ինքնավստահութեամբ, պարտուածներու բարկութեամբ եւ սփիւռքի հիասթափութեամբ:
Պետութիւնը զգացումով կը սիրուի, բայց, կը պահուհի միտքով, ազգային արժէքները պէտք չէ վերածուին քաղաքական զէնքի՝ քուէն միայն կարծիք չէ, այլեւ պատասխանատուութիւն:

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

«Հեղնար աղբիւր» անունը հայ մշակոյթին մէջ կը զուգորդուի մաքրութեան, հաւատարմութեան, արհեստի հանճարին եւ մարդկային տխուր ճակատագրին հետ։ 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Կար ժամանակ, որ մարդիկ չէին կրնար զանազանել վախն ու յարգանքը, սարսափն ու մեծարանքը. այս երկու տարբեր երեւոյթները միախառնուած էին, որովհետեւ վախը մարդուն մօտ հնազանդութիւն կը ծնի եւ այդ հնազանդութիւնը կը սկսի դիտուիլ որպէս առաքինութիւն:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ամէն տաղաւար տօնի կը յաջորդէ մեռեալներու յիշատակութիւն՝ մասնակից ընելու համար անոնք եւս տաղաւարի ուրախութեան։ Բնական է ասիկա, քանի որ մահը մարմնին բաժանումն է հոգիէն եւ թէ հոգին միշտ կ՚ապրի եւ անմա՛հ է։