ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Կաղանդէն օրեր առաջ Երեւանի մէջ լոյս տեսաւ պոլսահայ մեծանուն գրող Զահրատէն նոր գիրք մը՝ «Կաղանդի տոպրակներ» խորագրով, ամբողջութեամբ կազմուած Կաղանդին նուիրուած բանաստեղծութիւններէն։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Վերջին տասնամեակին հայկական իրականութեան մէջ հետաքրքրական եւ լուռ կերպով արմատացող երեւոյթ մը ի յայտ եկած է․ Հայաստանը աշխարհասփիւռ հայութեան համար սկսած է վերածուիլ այն վայրը, ուր կը փափաքին այցելել ո՛չ միայն զբօսնելու, պտտելու, այլեւ՝ տօնելու համար։
ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ
Հայրս Եւրոպայէն շատ գեղեցիկ կարմիր վերարկու մը բերած էր ինծի համար։ Հոկտեմբեր ամիսն էր։ Ձմեռը մեր քով կ՚ուշանայ։ Հազիւ դեկտեմբերի կէսերուն կը սկսինք վերարկու հագուիլ եւ վերարկուս այնքան գեղեցիկ եւ տօնական էր, որ մայրս ըսաւ.
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Տարին կը գտնուի իր վերջին շունչի եզրին։ Դեկտեմբերի ցուրտ մը կը շրջի փողոցները, շէնքերուն պատուհանները կը փայլեցնեն թեթեւ դեղին լոյսերը, իսկ մարդիկ՝ յոգնած, բայց, լուռ յոյսով, կը բանան իրենց աչքերը նոր սկիզբի մը ակնկալութեամբ։
ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԿՈՊԷԼԵԱՆ
Անկասկա՛ծ, ֆրանսական զաւեշտական շարժարուեստի մեծ դասականներէն է «Կաղանդ պապան լղրճուկին մէկն է» ժապաւէնը։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ձմեռը սովորաբար կը ներկայանայ որպէս բնութեան հանդարտութեան ու նահանջի եղանակ։ Հիմա այն պահն է, երբ ծառերը կը մերկանան, գետինը կը թացնայ, արեւը կը պակսի եւ վառ գոյները կը նահանջեն…
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Հասարակութեան քայքայման վրայ արդի մշակոյթի ազդեցութիւնը այսօր շատ քննարկուած եւ վիճարկուած նիւթ մըն է։ Թէեւ արդի մշակոյթը իր մէջ կը պարունակէ նորարարութիւն, թեքնոլոժիք յառաջընթաց եւ անհատական ազատութիւններու ընդլայնում, միեւնոյն ժամանակ ան կը յառաջացնէ լուրջ հարցադրումներ՝ արժէքային համակարգերու թուլացման, համայնքային կապերու խզման եւ բարոյական պատասխանատուութեան նահանջի մասին։
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Անցնող երկու շաբաթներու սիւնակներով յաջորդաբար ներկայացուցինք Սիրան Սեզայի կեանքն ու գործունէութիւնը, ինչպէս նաեւ անոր գրական վաստակներէն հատուածներ: Սեզան նաեւ գրած է իր տպաւորութիւնները զանազան նշանաւոր մարդոց մասին՝ անոնց մահուան կապակցութեամբ:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Մարդկային կեանքը յաճախ կը նմանցըւի հոսող գետի մը, որուն մէջ դէպքերը անսպասելի ալիքներու նման կը յառաջանան։ Ոմանք մեղմ են, աննկատ, իսկ ուրիշներ՝ հուժկու եւ ցնցիչ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ճաբոնը յաճախ արտաքին դիտորդին կը թուի որպէս զատ աշխարհ մը։ Եւ այդ պատկերացումը մէջտեղ կու գայ, երբ օտարը կը ծանօթանայ այդ երկրի մշակոյթին, աւանդոյթներուն, տօներուն․․․
