Լրահոս

Ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րար Մեւ­լիւտ Չա­վու­շօղ­լու շա­բա­թա­վեր­ջին հե­ռա­խօ­սազ­րոյց մը ու­նե­ցաւ Ա­մե­րի­կա­յի Միա­ցեալ Նա­հանգ­նե­րու Ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րար Ճոն Քե­րիի հետ։ Պաշ­տօ­նա­կան աղ­բիւր­նե­րու հա­ղոր­դում­նե­րով, եր­կու նա­խա­րար­նե­րը հեռա­ձայ­նա­յին տե­սակ­ցու­թեան ըն­թաց­քին շօ­շա­փե­ցին Սու­րիոյ հիւ­սի­սի վեր­ջին ի­րա­դար­ձու­թիւն­նե­րը։

​Հայաստանի Սփիւռքի նախարարութեան զօրակցութեան իրերայաջորդ ծրագրերը:
«Սուրիահայ մշկաոյթի շունչը Երեւանի մէջ» խորագրեալ ձեռնարկը յաջողութեամբ պսակուած:

Պա­լըք­լըի յու­նա­կան հի­ւան­դա­նո­ցի հո­գա­բար­ձու­թեան ա­տե­նա­պետ Տի­միթ­րի Քա­րաեա­նի կնքեց իր մահ­կա­նա­ցուն՝ 90-ա­մեայ հա­սա­կին։ Հա­մայն­քէ ներս խնդրա­յա­րոյց դէմք մըն էր Քա­րաեա­նի, որ 24 տա­րիէ ի վեր ընտ­րու­թիւն չէր կազ­մա­կեր­պեր 1991-էն ի վեր ղե­կա­վա­րած այդ կա­ռոյ­ցէն ներս։

​Ամերիկայի Միա­ցեալ Նա­հանգ­նե­րու Ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րա­րու­թիւ­նը հրա­պա­րա­կեց «Մար­դու ի­րա­ւունք­նե­րու վի­ճա­կը 2014» խո­րագ­րեալ իր տա­րե­կան զե­կոյ­ցը, ուր եր­կիր առ եր­կիր ա­ռան­ձին զե­կոյց­նե­րով ներ­կա­յա­ցուած են մարդ­կա­յին ի­րա­ւունք­նե­րու առ­կայ ի­րա­վի­ճա­կը։

​Բաղրամեան պողոտային վրայ կը շարունակուի հասարակութեան ցոյցը:
Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսեան ժողովրդականութիւն չվայելող քայլ որակեց կատարուած ձեռնարկները:

Երթուղի՝ Հայտարփաշայէն դէպի Այաշ եւ աւելի հեռուները…
Հայ եւ թուրք համալսարանականներ աքսորավայրերու մէջ պիտի որոնեն հայոց հետքերը:

Հինգ տա­րիէ ի վեր «Թէ­քէեան կեդ­րոն» հիմ­նադ­րա­մը կը կազ­մա­կեր­պէ գի­տե­լիք­նե­րու մրցոյթ՝ «Թէ­քէեա­նա­կան ո­ղիմ­պիա­կան», ո­րուն կը մաս­նակ­ցին Հա­յաս­տա­նի եւ Ար­ցա­խի Վա­հան Թէ­քէեա­նի ա­նուան դպրոց­նե­րու ա­շա­կերտ­նե­րը։ Տա­րուէ տա­րի ձեռ­նար­կը ա­ւե­լի մեծ հե­տաքրք­րու­թիւն կը յա­ռա­ջաց­նէ ու կ՚ընդ­լայ­նէ իր ծա­ւալ­նե­րը։

Տեսակցութիւն՝ Երեւանի Մեսրոպ Մաշտոցի անուան հին ձեռագրերու կաճառ-մատենադարանի տնօրէն Հրաչեայ Թամրազեանի հետ:
«Ժողովուրդը կու գայ ճանչնալու իր ինքնութիւնը, անցեալը հասկնալու։ Պէտք է տեսնել այցելուներուն զարմանքը, ուրախութիւնն ու հիացումը։ Մենք գրկաբաց կ՚ընդունինք բոլորը»:

ԳԷՈՐԳ ՊԵ­ՏԻ­ԿԵԱՆ

Նո­րու­թիւն մը չէ, որ կը բա­ցա­յայ­տեմ: Հա­ւա­նա­բար այս տո­ղե­րը շա­տե­րուն տա­փակ «հնու­թիւն­ներ» թուին կամ ըլ­լան: Բայց ան­պայ­ման կ՚ու­զեմ ը­սել, թէ կ՚ապ­րինք 21-րդ դար, որ տա­կա­ւին իր քա­ռոր­դին չհա­սած՝ ար­դէն մե­զի ազ­գո­վին սկսած է կրկին ան­գամ համ­տե­սել տալ եւ կամ ճանչց­նել՝ տա­ռա­պանքն ու սար­սա­փը, ահն ու մա­հը, ա­ւե­րակն ու ջար­դը եւ նոյ­նիսկ՝ պա­տե­րազմն ու կո­տո­րա­ծը:

Փարիզի Ս. Խաչ հայ կաթողիկէ եկեղեցւոյ մէջ յուզումնախառն արարողութիւն: Ֆրանսահայ համայնքային շրջանակները բիւր յարգանքով հրաժեշտ տուին նախկին «Յառաջ» օրաթերթի բազմամեայ խմբագրապետուհիին: Տ. Նորվան Արք. Զաքարեան խօսեցաւ կուռ դամբանական մը: Արփիկ Միսաքեանի մարմինը ամփոփուեցաւ Փէր Լաշէզիգերեզմանատունը: