Արխիւ
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Ի՞նչ պիտի ըլլայ Հայաստանի եւ ամբողջ հայութեան ճակատագիրը. ո՞վ, ի՞նչ կրնայ ընել ապագայի համար. ժամանակն է աւելի պիտանի հարցումներու, նոր էջ մը բանալու:
Քննադատել, բայց չքանդել:
2026-ի ընտրութեան արդիւնքի հիմնական պատգամը. ծանր անցումային փուլը կը շարունակուի, պարտութիւններու յիշողութիւնը տակաւին չէ բուժուած, սակայն, անկարելի է ընթանալ յաղթողներու ինքնավստահութեամբ, պարտուածներու բարկութեամբ եւ սփիւռքի հիասթափութեամբ:
Պետութիւնը զգացումով կը սիրուի, բայց, կը պահուհի միտքով, ազգային արժէքները պէտք չէ վերածուին քաղաքական զէնքի՝ քուէն միայն կարծիք չէ, այլեւ պատասխանատուութիւն:
Երեւանի մէջ ընթացք առած է «Ոսկէ ծիրան» շարժանկարի միջազգային փառատօնը, որ վերջին տարիներուն գեղարուեստասէրները համախմբող յաւակնոտ հարթակի մը վերածուած է։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
«Հեղնար աղբիւր» անունը հայ մշակոյթին մէջ կը զուգորդուի մաքրութեան, հաւատարմութեան, արհեստի հանճարին եւ մարդկային տխուր ճակատագրին հետ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ճիշդ ժամուն ըսուած խօսքը որչա՜փ գեղեցիկ է». (ԱՌԱԿ. ԺԵ 23)։ Խօսքը, բանաւոր արարածներու, մարդոց փոխյարաբերութիւնները ապահովող եւ կարգաւորող արարք մըն է։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կար ժամանակ, որ մարդիկ չէին կրնար զանազանել վախն ու յարգանքը, սարսափն ու մեծարանքը. այս երկու տարբեր երեւոյթները միախառնուած էին, որովհետեւ վախը մարդուն մօտ հնազանդութիւն կը ծնի եւ այդ հնազանդութիւնը կը սկսի դիտուիլ որպէս առաքինութիւն:
Վաղամեռիկ ատամնաբոյժ Նարօտ Ալճանի անժամանակ ու ցնցիչ կորուստին ցաւը սուգով համակեց համայնքային շրջանակները:
Փառաշուք յուղարկաւորութիւն Գումգաբուի Ս. Աստուածածին Աթոռանիստ Մայր եկեղեցւոյ մէջ. Ամեն. Ս. Պատրիարք Հայրը ցաւակից:
Երէկ, Հայաստանեայց Առաքելական Եկեղեցին աւանդական շուքով նշեց Պայծառակերպութեան տօնը։ Վարդավառի առթիւ Երեւանի մէջ ստեղծուեցաւ անբացատրելիօրէն խանդավառ մթնոլորտ մը։
Երէկ, Վարդավառի տօնին առթիւ, Սկիւտարի Ս. Կարապետ եկեղեցւոյ մէջ տեղի ունեցան տարեկան աւանդական տօնախմբութիւնները, որոնց նախագահեց Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. արք. Մաշալեան։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ամէն տաղաւար տօնի կը յաջորդէ մեռեալներու յիշատակութիւն՝ մասնակից ընելու համար անոնք եւս տաղաւարի ուրախութեան։ Բնական է ասիկա, քանի որ մահը մարմնին բաժանումն է հոգիէն եւ թէ հոգին միշտ կ՚ապրի եւ անմա՛հ է։
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Ճերմակ թուղթին վրայ գծուած մե՜ծ կլորին մէջ տեղաւորուած հարիւրաւոր շերտերէն վերջինին ներկելը վերջացուցի: Կլորին մէջ կլորներ, եռանկիւններ, ծուռումուռ քառակուսիներ, մեծ ու փոքր կամարներ՝ ի՛նչ ըսես կար:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Մեծանուն լեզուաբան ու հայագէտ Հրաչեայ Աճառեանի «Հայ գաղթականութեան պատմութիւն» աշխատութենէն դուրս հանած ենք պետական բարձր դիրքերու հասած հայերու, յաջողակ գործիչներու, գիւտարարներու տուեալները, որոնք Աճառեան հաւաքած է անցեալ դարու սկզբին՝ ըստ հայկական գաղթօճախներու։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
«Տարօրինակ չէ՞. երբ մէկը մատնացոյց կ՚ընէք եւ կը մեղադրէք, ձեր ցուցամատը դիմացինը ցոյց կու տայ, իսկ միւս երեք մատները՝ ձեզ»։
Այս խօսքը յաճախ կը վերագրուի Սիկմունտ Ֆրէօյտին։ Թէեւ այս խօսքի իսկական աղբիւրը յստակ չէ, սակայն, գաղափարը խորապէս կը համընկնի Ֆրէօյտի հոգեվերլուծութեան հիմնական սկզբունքներուն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Յարութիւն Սվաճեան կնոջ ունեցած դերին կարեւորութեան մասին խօսելով հանդերձ յաճախ կը քննադատէր նաեւ ժամանակուան իգական սեռի ներկայացուցիչները եւ այդ քննադատութիւններուն հիմնական պատճառը կը բացատրէր հետեւեալ տողերով.
Երէկ, Տ.Տ. Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը ընդունեց Հայաստանեայց Առաքելական Եկեղեցւոյ Հիւսիսային Ամերիկայի Արեւելեան թեմէն ուխտաւորներ։ Մասաչուսեց նահանգի Ուստրի Ս. Փրկիչ եկեղեցւոյ ծուխէն ուխտաւորներ մեկնած էին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին՝ գլխաւորութեամբ Տ. Թադէոս քհնյ. Բարսեղեանի։
ԽԱԺԱԿ ԱՐՔ. ՊԱՐՍԱՄԵԱՆ
Վարդավառը միայն ժողովրդական ուրախութեան, ջուրի ցօղման կամ ամառնային տօնախմբութեան օր մը չէ, այլ ան նախ եւ առաջ մեր Տիրոջ եւ Փրկչին՝ Յիսուս Քրիստոսի Սուրբ Պայծառակերպութեան յիշատակութիւնն է՝ այն հրաշալի պահուն, երբ Թաբոր լերան վրայ Քրիստոս իր աստուածային փառքը յայտնեց իր աշակերտներուն՝ Պետրոսին, Յակոբոսին եւ Յովհաննէսին։
ԳՐԻԳՈՐ ԱՒ. ՔՀՆՅ. ՏԱՄԱՏԵԱՆ
Գոհութիւն եւ փառք Ամենակալին Աստուծոյ, որ այս տարի եւս հասած ենք տարւոյն երրորդ տաղաւարին, որ ծանօթ է իրեն ընծայուած երեք կոչումով. Այլակերպութիւն Տեառն, Պայծառակերպութիւն Տեառն եւ ժողովրդական կոչումով՝ Վարդավառ։
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Ֆութպոլը այն իւրայատուկ մարզաձեւերէն մին է, որու ընթացքին կը խտացուի հաւաքական ոգին իր ազնուագոյն եւ արդարացի դրսեւորումներով, քանի մարմնամարզութիւնը ինքնին մանկական մաքրութիւն մը ունի իր մէջ, իսկ այդ մէկը մարդուս մշտարթուն տենչանքն է, որուն կ՚ուզէ հասնիլ:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Վերջին տարիներուն յաճախ կը խօսուի մեր պատմութեան խեղաթիւրումի մասին, յաճախ կը մատնանշուի, թէ գործող իշխանութիւնները ո՛չ մէկ ջանք կը խնայեն մեր պատմութիւնը այլասերելու:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շատեր կը կարծէին, որ գրականութիւնը կը ծառայէ լոկ լեզուն մշակելու, սակայն, իրականութեան մէջ շատ աւելին է՝ քան լեզուի ու ոճի զարգացումը։ Հայ գրականութիւնը կարեւոր է այնքանով, որ ո՛չ միայն հայ լեզուի եւ լեզուամտածողութեան զարգացումը կարելի է հասկնալ, այլ նաեւ կարելի է կշռել հայ միտքը՝ անոր ընկերային ու բարոյական բոլոր հարցերով:
