Արխիւ

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Յաւերժի ճամբորդ դարձողներու մասին գրելը թէեւ յուզական ներքին դրական ու ժխտական ապրումներ կը պատճառէ, բայց եւ այնպէս հեշտութեամբ կարելի է գրել: Բայց, գրել ողջերու մասին, այն ալ մանկավարժութեան ասպարէզին իր կեանքը նուիրած անձի մը մասին, բաւական ծանր, դժուար եւ պատասխանատուութիւն պահանջող իրողութիւն մըն է:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մեր թուականէն 120 տարիներ առաջ՝ 1904 թուականին «Արեւելեան Մամուլ»ին մէջ հայ մեծագոյն մանկավարժներէն Ռեթէոս Պէրպէրեան կը գրէր անձի մը մասին՝ որ ունէր մտաւորականի բոլո՛ր արժանիքները. անձ մը՝ որ թէ՛ գրող էր եւ թէ բանասէր, թէ՛ մանկավարժ եւ թէ պատմագէտ, հրապարակախօս. փիլիսոփայ մը պարզապէս:

Պէյօղլուի Լուսաւորիչ դպրաց դաս-երգչախումբը կը պատրաստուի համերգի մը՝ իր հիմնադրութեան 95-ամեակին առթիւ։ Յոբելենական ձեռնարկը կոչուած է «Լուսաւորչի կանթեղը Սուրբ Էջմիածնով» եւ կը հովանաւորուի Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. Արք. Մաշալեանի կողմէ։

Թուրքիա վերահաստատեց իր խրախուսանքը՝ Հայաստան-Ատրպէյճան յարաբերութիւններու կարգաւորման ի նպաստ:
«Երեւանի եւ Պաքուի միջեւ կայ մթնոլորտի էական փոփոխութիւն, բայց սա չի նշանակեր, թէ կը մնայ միայն խաղաղութեան պայմանագրին ստորագրումը»:

Հայաստանի մէջ 28 Մայիսի՝ Հանրապետութեան տօնի երէկուան արարողութիւններուն ժամանակ ոստիկանութիւնը խոչընդոտեց Ամենայն Հայոց Վեհափառ Հայրապետին մուտքը Սարդարապատի յուշահամալիր, ուր նոյնաժամանակ կը գտնուէին վարչապետ Նիկոլ Փաշինեանն ու պետական աւագանիէն դէմքեր:
Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութիւնը կրկնեց իր զօրակցութիւնը ի նպաստ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնին. «Մեր եկեղեցին չի կրնար անտարբեր մնալ ի տես հայրենիքի քանդումին»:

Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամենապատիւ Տ. Սահակ Ս. Արքեպիսկոպոս Մաշալեան երէկ ընդունեց Էսաեան սանուց միութեան վարչութեան ներկայացուցիչները, որոնց հետ էին «Մարալ» համոյթի գեղարուեստական ղեկավար Կարպիս Չափքան եւ շարք մը համակիրները։

ՄՈՒՀԱՄՄԱՏ ԱԼ-ՄԱՂՈՒԹ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Լիբանանցի պատասխանատուն, որ պարտականութիւն ունէր Լիբանանի մէջ ազգային հաշտութիւն իրականացնելու, իր ձեռքերը ոգեւորուած իրարու շփելով դուրս եկաւ [այդ պարտականութիւնը] իրեն յանձնարարած բարձր պաշտօնեային գրասենեակէն, յոյս ունենալով իր պարտականութիւնը յաջողցնելու:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մերօրեայ հայը անցեալին հայերէն ինչո՞վ կը տարբերի. այս մէկը լուրջ վերլուծութեան խնդիր է, սակայն աւելի քան պարզ է, որ մերօրեայ հայը աւելի նուազ հայ է՝ քան անցեալի հայը. սակայն զաւեշտալի ճշմարտութեամբ մը, մերօրեայ հայը շա՛տ աւելի հայ է՝ քան վաղուան հայը:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Հարցում. Այսօր յաճախ կը հանդիպինք մարդոց, որոնք վիճակով լաւ են եւ օգնելու կարողութիւն ունին, սակայն չէք գիտեր ինչու, կը դժկամին: Այդ մարդոց մասին որեւէ մէկ բան ըսա՞ծ է Իմաստունը: