ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Խորհրդային Միութեան տարիներուն Հայաստանի մէջ, 1964 թուականին, կը ստեղծուի «Սփիւռքահայութեան հետ մշակութային կապի կոմիտէութիւն» մը, որուն նախագահութեան մաս կը կազմէին Սիլվա Կապուտիկեան, Վիկտոր Համբարձումեան, Վարդգէս Համազասպեան եւ այլ մտաւորականներ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Անոնք, որոնք կոչուած են Աստուծոյ ծառայութեան՝ սուրբ ծառայութեան, այսինքն քահանայութեան, պէտք է զԱստուած ներկայացնեն իրենց սուրբ ծառայութեամբը, հետաքրքրական է տեսնել, թէ ի՛նչ կ՚ընեն անոնք Աստուծոյ համար։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Սիրոյ ամենէն վտանգաւոր կողմերէն մէկն ալ տրամաբանութեան կորուստն է՝ մանաւանդ տխրութեան եւ յուսահատութեան պահերուն։ Մարդ կը սկսի երկարաժամկէտ հետեւանքները այնքան ալ նկատի չունենալ եւ վտանգներն ու երեւոյթները ճշգրիտ ձեւով չվերլուծել։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սաղմոսերգուն երգով կը փառաբանէ Աստուած. «Նոր երգ երգեցէ՛ք Տէրոջը. ո՛վ բոլոր երկիր, երգեցէ՛ք Տէրոջը։ Երգեցէ՛ք Տէրոջը, օրհնեցէ՛ք անոր անունը։ Օրէ օր անոր փրկութիւնը քարոզեցէ՛ք։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Սիրահարութեան միւս բացասական կողմերէն մէկը սեփականացնելու փափաքն է։ Սիրահարած մարդը միշտ իր մէջ կ՚ունենայ սիրածը կորսնցնելու վախը՝ նոյնիսկ եթէ անոնց յարաբերութեան սպառնացող ո՛չ մէկ բան գոյութիւն ունի։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Աստուած ա՛յնքան սիրեց աշխարհը, որ մինչեւ իսկ իր միածին Որդին տուաւ…». (ՅՈՎՀ. Գ 16)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ներկայ աշխարհը ինչքան ալ սէրը որպէս դրական երեւոյթ փորձէ ներկայացնել, ի ներքուստ կը խորշի անկէ, որովհետեւ սէրը մարդուն մէջ կախուածութիւն կը ստեղծէ։ Սէրը սկզբնական շրջանին ինչքան ալ դրական զգացումներ պարգեւէ մարդուն, աւարտին լուրջ եւ վտանգաւոր հետեւանքներ կրնայ ունենալ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Երբ կ՚աղօթենք, ինչպէս Տէրունական աղօթքին մէջ, «եղիցին կամք Քո…» կ՚ըսենք, այսինքն Աստուծոյ կամքին համաձայն կը ներկայացնենք մեր խնդրանքները։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մօտաւորապէս 20-րդ դարու կէսերուն, հրապարակ դուրս եկաւ սիրոյ նոր տեսակ մը՝ «կայծակնային սէր» անուան տակ։ Այս անունը ընտրողները անգիտակցաբար ի յայտ բերին այնպիսի անուն մը, որ երեւոյթի մը թէ՛ սկիզբը եւ թէ վերջը բացատրելու համար բաւարար եղաւ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Բարեկամական սէրը» կը կոչուի «եղբայրսիրութիւն», երբ ուրիշին մեծ արժէքը կ՚ըմբռնուի եւ կ՚արժեւորուի, ինչպէս կ՚ըսէ Սուրբ Թովմաս Աքուինացի։
