ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Այնպէս ինչպէս սէրը, նոյնպէս տխրութիւնը առեղծուածային բնոյթ ունի։ Մարդ կայ դժուարութեան, տառապանքի դիմաց կը հասուննայ, աւելի զօրաւոր կը դառնայ եւ իր իսկ սխալներէն սորվելով աւելի հզօր կը դառնայ, իսկ մարդ ալ կայ նոյն տխրութեան եւ տառապանքին դիմաց կ՚ուզէ չապրիլ ու վերջ կու տայ իր կեանքին.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սա անուրանալի է, սիրելիներ, որ Աստուծմէ խնդրելէ չենք դադրիր, միշտ կը պահանջենք, բայց մեր ստացածներուն համար շնորհակալութիւն յայտնելու, գոհութիւն տալու մէջ յաճախ կը թերանանք, անտարբեր կը գտնուինք այդ մասին։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ինքնասպանութեան մէջ յատուկ բաժին ունի գաղափարի համար կատարուած ինքնասպանութիւնները. կեանքը զոհաբերել համոզումի եւ գաղափարի համար խոր գիտակցութիւն եւ ուժ կը պահանջէ.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սուրբ Հոգին զատորոշել կու տայ մեզի՝ մէկ կողմէ այն «նեղութիւն»ը՝ որ անհրաժեշտ է ներքին մարդուն հոգեւոր աճումին անոր հաւատարմութիւնը փորձելու հեռանկարով, եւ միւս կողմէ «փորձութիւն»ը՝ մարդը կը տանի մեղքին եւ մահուա՛ն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ինքնասպանութեան տարածուած պատճառներէն մէկն ալ ամօթի զգացումն է. մարդ արարած իր կեանքին մէջ (յաճախ նոյնիսկ մահէն ալ աւելի) կը վախնայ խայտառակուելէ: Մարդ արարած աշխարհի ամենէն վատ անձն անգամ ըլլայ, կ՚ուզէ իր անուան շուրջ դրական պատկեր մը ստեղծել, որովհետեւ խայտառակութիւնը հոգեկան ծանր բեռ մըն է մարդուն վրայ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սա անվիճելի իրականութիւն մըն է, թէ արդիւնքը չ՚արդարացներ միջոցը։ Բայց ինչպէս ամէն պարագայի մէջ՝ այս ճշմարտութեան ալ չհաւանողներ եւ հակառակ կարծիք արտայայտողներ եղած են միշտ եւ այսօր ալ, անշուշտ, կը գտնուին մերժողներ այս սկզբունքը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Նկատի ունենալով, որ քիչ չեն ինքնասպան անձանց թիւը, նոյնպէս քիչ չեն նաեւ անոնց ետին ձգած նամակները՝ որոնց մէջ կարելի է գտնել բազմազանութիւն: Մարդ կայ իր ինքնասպանութեան վերջին նամակը գրած է ձեռագիր, մարդ ալ կայ մեքենագրած եւ կամ տեսագրած է.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Աստուած այնպէս սիրեց…»։ Այս աննշան բառը. «այնպէս», ցոյց կու տայ չափը։ Նախադասութեան մնացած մասը կը բացատրէ այն ամէն բաները՝ որոնք Քրիստոս յանձն առաւ մեզի համար, ի՛նչ որ Աստուած կրեց՝ երբ Քրիստոսը տուաւ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Սէրը այնպիսի ուժ մըն է, որ կրնայ պարտութեան մատնել նոյնիսկ ամենէն հզօրները. օրինակի համար, Ատոլֆ Հիթլեր՝ որմէ կը սարսափէր ամբողջ աշխարհը, իր սիրոյն՝ Էվա Պրաունի հանդէպ տկարութիւն ունէր. Եւրոպան ցնցած Նափոլէոնը՝ Ժոզեֆինային հանդէպ.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ընկերային կեանքի մէջ յարաբերութիւններու եւ բարեկամական փորձառութիւններու մէջ կեդրոնական տեղ գրաւող սիրոյ, հաւատարմութեան եւ անկեղծութեան հեռանկարէն զատ, ուրիշ կարեւոր առաքինութիւն մըն ալ կը բնորոշուի, որ սակայն քիչ մը մոռցուած կամ անտեսուած է, անիկա՝ ներկայ ժամանակաշրջանին ծայրայեղական եւ մակերեսային յարաբերութիւններուն մէջ, քաղցրութի՛ւնն է։
