ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայաստանի Հանրապետութեան ներկայ իշխանութեան եկեղեցւոյ դէմ սկսած հալածանքները ներկայիս որոշ «դադար»ի շրջան մը կ՚ապրին, որովհետեւ իշխանութիւնը լաւապէս կը գիտակցի, որ տակաւին եկեղեցին որպէս սրբութիւն ընդունող մեծամասնութիւն մը գոյութիւն ունի եւ անոր հանդէպ բացայայտ հալածանքը կրնայ քուէներու կորուստ արձանագրել։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայաստանի մէջ դարձեալ նախընտրական շրջան է եւ այդ մէկը հասկնալու համար մամուլի կարիքը չկայ, բաւարար է տեսնել քաղաքական գործիչներու «ժամանակաւոր» փոփոխութիւնը։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Բախտ» կ՚անուանեն ոմանք կարգ մը յաջողութիւններ, բարեպատեհ երեւոյթներ, չեն խորհիր, թէ այդ «բախտ» ըսուածին մէջ կան իմաստութիւն, աշխատանք եւ մարդկային փորձառութիւն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կ՚ապրինք այնպիսի ապականած հասարակութեան մը մէջ, ուր խիղճը, բարութիւնը եւ նման ազնիւ արժէքներ անհետացած եւ անոնց տեղ եկած են նորերը՝ աւելի յոռի, ստորին ու չար:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդ ի՞նչ բանի մէջ կը նկատէ իր երջանկութիւնը։ Կամ ի՛նչ բան որ իր սիրոյն եւ բաղձանքին գլխաւոր առարկան է, իր սիրտը կամ բնութիւնն ալ նո՛յնն է։ Այո՛, սիրտ կամ բնութիւն մէ՛կ են։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մենք կը հաւատանք, որ Նոր կտակարանը ամբողջացումն է Հին կտակարանին, սակայն, այդ երկուքին մէջ կը տեսնենք որոշ տարբերութիւններ՝ նոյնիսկ շատ անգամ հակասութիւններ, որոնք լուրջ բացատրութեան կը կարօտին:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդիկ երկու կերպ ծնունդ ունին. մարմնական եւ հոգեկան։ Մարմնական ծնունդը մեղանչական մասն է եւ մահացու, որ ենթակայ է ապականութեան։ Հոգեկան ծնունդը անմեղութեան եւ սրբութեան ծնունդն է, որ մահ եւ ապականութիւն չունի, քանի որ «Մարմինէն ծնածները մարմին են եւ հոգիէն ծնածները՝ հոգի՛»։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
«Ձեր խիղճին չեմ կրնար ձգել հայ ժողովուրդի մտաւոր կարողութիւնները կասկածի տակ առնելու, հայ ժողովուրդի ազգային արժանապատուութիւնը վիրաւորելու Ձեր վտանգաւոր փորձերը, որովհետեւ ազգային արժանապատուութեան գիտակցութիւնը այսօր սփիւռքահայութեան գոյատեւման ամենէն զօրաւոր ազդակներէն մէկն է».
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Պահ մը խորհեցէք սիրելի բարեկամներ. ո՜րքան լուսաւոր եւ բարեբեր պիտի ըլլար ամբողջ աշխարհը եւ կեանքը՝ եթէ իւրաքանչիւր ոք իր ունեցած բարոյական կամ նիւթական ճոխութենէն բաժին մը հանէր իր եղբօրը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Բոլորս ալ վստահաբար լսած ենք, որ խնամի-ծանօթ-բարեկամ սկզբունքով կ՚առաջնորդուի ներկայ աշխարհը. կարողութիւն, իմաստութիւն եւ այլ «ութիւն»ններով վերջացող բոլոր բառերը աւելորդ են պարզապէս:
