ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Եկեղեցին՝ Քրիստոսի հաւատացող անձերու ժողովն է՝ որ աստուածային շնորհքները ստանալով եւ այդ շնորհքներով օժտուած եկեղեցւոյ պաշտօնեաներու ձեռքով կը ձգտի հասնիլ Քրիստոսի քարոզած աւետարանական բանձր գաղափարներուն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայրենադարձութիւնը ազգի մը զօրութեան ամենէն կարեւոր ազդակն է, որովհետեւ երբ քով քովի կու գաս, ուժ կը դառնաս՝ բնականաբար կը զօրանաս: Հայրենադարձութեամբ պետութիւնը շատ աւելի մեծ հարկեր գանձելով կրնար բանակը զօրացնել, կրնար զէնք, զինամթերք աւելցնել, սակայն, թէ՛ նախկին եւ թէ ներկայ իշխանութեան հետ այդ մէկը կատարելը անկարելի էր, որովհետեւ անոնք ազգը հարստացնելու փոխարէն իրենք զիրենք կը հարստացնէին։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Նոյնպէս ալ դուք, երբ բոլոր ձեզի հրամայուած բաները ընէք, ըսէք, թէ մենք անպիտան ծառաներ ենք։ Քանզի ի՛նչ որ պարտաւոր էինք՝ ըրինք». (ՂՈՒԿ. ԺԷ 10)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Քաղաքականութեան մասին խօսիլ չենք սիրեր, սակայն, նկատի ունենալով Հայաստան աշխարհի վերջին մի քանի տարիներու իրադարձութիւնները եւ նկատի ունենալով նախընտրական վիճակը, կ՚ուզենք ամփոփ վերլուծական մը կատարել.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սէրը եւ վախը կը հակադրեն զիրար։ Սէրը առիթներ կը փնտռէ բարին եւ օգտակարը տալու եւ կը հարցնէ. «Ի՞նչ կրնամ ընել ուրիշի համար»։ Վախը զգուշաւոր նայուածքով մը կը դիտէ հաւանական հետեւանքները եւ հարց կու տայ. «Ինծի համար ի՞նչ պիտի ընէիք»։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայ գրականութեան մէջ կար ժամանակ, երբ հայ գրողը զինք քննադատողը թշնամի կամ հակառակորդ նկատելու փոխարէն, մտերիմ ու սրտակից կը նկատէր, որովհետեւ առանց քննադատին հայ գրականութիւնը չէր կրնար ունենալ իր փայլուն վիճակը, որովհետեւ ճշմարիտ քննադատին նպատակը գրողը վարկաբեկել չի կրնար ըլլալ. քննադատը ա՛ն է, որ լեզուի անարատութիւնը աւելի կը կարեւորէ՝ քան հեղինակին անձն ու արժէքը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Բնական է, որ շատեր հարցնեն սա հարցումը. «Արդեօք դժոխք գոյութիւն ունի՞»։ Երկու ապացոյց կը ճշդեն եւ կը փաստեն դժոխքի գոյութիւնը։ Նախ՝ մարդուն խղճմտանքը անոր կը վկայէ։ Մեղանչող մարդուն խիղճը ինչո՞ւ անհանգիստ է։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շահան Շահնուր միշտ ալ ունեցած է տարօրինակ մտածումներ ու բառամթերք՝ որոնք մարդը առաջնորդած են մտածումի։ Ահաւասի՛կ, անոնցմէ մին. «Հայը վարձու սենեակ է». տարօրինակ թուացող այս տողը իրականութեան մէջ խոր իմաստ ու նշանակութիւն ունի. իմաստ՝ որ լուրջ եւ մտահոգեցուցիչ իրականութիւն մը կը բանայ մեր դիմաց:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Բոլորին յիշեցուր այս բաները, եւ Աստուծոյ ներկայութեան պահանջէ իրենցմէ՝ որ իրարու հետ վէճ եւ կռիւ չընեն. բան մը, որ օգուտ չունենալէն զատ՝ լսողներուն ալ հաւատքը կը քանդէ». (Բ ՏԻՄ. Բ 14)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Եկեղեցիներն ու եկեղեցականները ինչքան ալ խօսին պահեցողութեան մասին, անժխտելի փաստ է, որ շատ մը քրիստոնեաներ՝ մա՛նաւանդ երիտասարդութիւնը պահեցողութեան ճշմարիտ իմաստը չեն հասկցած։
