ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Թէեւ թզենին ընձիւղ (=ծիլ, բողբոջ) չտայ, որթատունկերուն վրայ պտուղ չըլլայ, ձիթենիին բերքը ստէ, արտերը կերակուր չտան, փարախէն ոչխարը պակսի, գոմերուն մէջ արջառ չըլլայ, սակայն ես Տէրոջմով պիտի ցնծամ, իմ փրկութեանս Աստուծմովը պիտի ուրախանամ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Աշխարհի վրայ կան մարդիկ, որոնք կ՚ուզեն յաջողիլ՝ առանց սկսելու. կ՚ուզեն յաջողիլ՝ առանց բան մը «վտանգելու» եւ գուցէ այդ սպասումն է պատճառը, որ կը շարունակեն մնալ հոն՝ ուր էին նախապէս։ Եթէ մարդ կ՚ուզէ վազքի մէջ ախոյենութեան հասնիլ, չի՛ կրնար արդիւնքը գիտնալ ու հասկնալ՝ մինչեւ վազքի դուրս չգայ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Աւանդապահութիւնը որքան օգտակար է, այնքան վնասակար է աւանդապաշտութիւնը եւ մանաւանդ անպէտ եւ անիմաստ աւանդութիւններուն կառչած մնալու ջանքերը՝ որոնք մարդիկը կը տանին նախապաշարումի։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Աշխարհի երեսին երբեւէ մէկը պիտի չյաջողի վերջնական հաստատում կատարել, թէ ի՛նչ է հարստութիւնը, որովհետեւ մեզի համար սխալ թուացածը ուրիշին համար ճիշդ, մեզի համար ծայրայեղ ու անհեթեթ եղածը ուրիշի մը համար տրամաբանական կրնայ ըլլալ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Բնական օրէնքը, որ ներկայ է իւրաքանչիւր մարդու սրտին մէջ եւ վերահաստատուած անոր բանականութեան կողմէ, ընդհանրական է իր պատուէրներուն մէջ, իսկ իր իշխանութիւնն ալ կը տարածուի բոլոր մարդերուն վրայ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր թուականէն հինգ տարիներ առաջ՝ 31 Օգոստոս 2021 թուականին ստացայ նամակ մը, որ կը կրէր անոր ստորագրութիւնը: Պարզ ու համեստ բառերու մէջ ամփոփուած էր ամբողջ կեանք մը. «Քառասուն տարիէ աւելի կը ծառայեմ ԺԱՄԱՆԱԿ օրաթերթին»:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մամլոյ մշակներու ծառայութիւնը՝ որքան գիտութիւն, լուրջ աշխատութիւն, կարգապահութիւն կը պահանջէ, նո՛յնքան պարտաճանաչութիւն, պատասխանատուութեան գիտակցութիւն եւ մանաւանդ՝ անձնուիրութիւն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կեանքի մէջ որպէս մարդ բոլորս հաւասար ենք, սակայն, մեզ իրարմէ տարբերողը մեր ինքնութիւնն ու անհատականութիւնն է։ Այնպէս ինչպէս նոյն դէպքը կամ երեւոյթը տարբեր անձերու վրայ տարբեր հետքեր ու ազդեցութիւններ կը ձգէ, նոյնն է նաեւ նիւթական հարստութեան պարագան։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Մահուան գործիքի՝ Խաչի նշանի վրայ գամեցիր, որպէսզի կամքիդ դէմ երկարող ձեռքս թուլացնես։ Համընթաց քու ոտքերուդ ազատարար իմ անսանձութեան պատճառով պատժարանի փայտին կպցուցիր, որպէսզի զսպես դուն գթածաբար վայրագութիւնը փախչող թշուառիս». (ՆԱՐԵԿ, Բան ԼԶ)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Երկար տարիներէ ի վեր մարդոց մեծամասնութեան մօտ տարածուած է հետեւեալ թիւր համոզումը. ան, որ հարստութեան մը տէր դառնալ կը յաջողի՝ խելացի ու բացառիկ տաղանդի տէր է, իսկ ան, որ կը շարունակէ մնալ իր միջին հարստութեան եւ կամ աղքատութեան մէջ, աւելի նուազ իմաստուն է։
