Արխիւ

Հայաստանէ ներս յառաջացած եկեղեցի-պետութիւն լարուածութեան պայմաններուն ներքեւ Տ.Տ. Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը երէկ ուշ գիշերին յորդորեց պահպանել միասնականութիւնը։

ՆԻԶԱՐ ՔԱՊԱՆԻ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Երբ սիրահարուած ըլլամ
հեղուկ լոյս կը դառնամ,
որ աչքը չի՛ կրնար տեսնել զիս:
Իսկ իմ բանաստեղծութեան տետրակներս
միմոսայի (mimosa) եւ երիցուկներու դաշտերու կը վերածուին:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Կար ատեն, երբ «բան մը չգիտցող» մարդը անհանգստութիւն կը պատճառէր. սակայն, ժամանակը եկաւ սորվեցնել, որ չգիտնալը ամօթ չէ. անշուշտ, շատեր լսած են, որ չսորվիլն է ամօթը. իրականութեան մէջ չսորվիլն ալ ամօթ չէ. ամօ՛թ է՝ երբ չես գիտեր, սակայն, լռութիւնդ պահելու փոխարէն աբեղ-ցփեղ կը փիլիսոփայես... եւ մեր օրերուն պէտք եղածէն շա՜տ շատ աւելի են այդ փիլիսոփաները:

2024-2025 կրթական շրջանի աւարտին, Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. Արք. Մաշալեան այս տարի եւս հայրական հետաքրքրութեան առարկայ կը դարձնէ համայնքային վարժարաններու սաները։

Ֆէրիգիւղի Մէրամէթճեան վարժարանին մէջ, առաջին դասարանի աշակերտներու ընթերցման տօնը բնորոշուեցաւ բացառիկ խանդավառութեամբ։ Եռալեզու յայտագիր մը ունէր հանդէսը, որու ընթացքին տղաքը արժանացան ծափահարութիւններու։

Գատըգիւղի Արամեան-Ունճեան վարժարանին մէջ մանկապարտէզի տարեվերջի հանդիսութիւնը տեղի ունեցաւ խանդավառ պայմաններու ներքեւ։ Մանկապարտէզի երեք դասարաններու փոքրիկներն ալ մասնակցութիւն բերին յայտագրին եւ իրենց ելոյթներով արժանացան ջերմ ծափահարութիւններու։

Մեր համայնքը վերջին օրերուն ունեցաւ ծանր կորուստ մը. ոչ եւս է բազմամեայ ու բազմավաստակ կրթական մշակ Շաքէ Պիւյիւքսիմքէշեան, որ սերունդներու դաստիարակութեան ճանապարհին ներդրուած ջանքերու եւ կատարուած զոհողութիւններու առումով իսկական ախոյեան մըն էր։

Թուրքիա-Հայաստան յարաբերութիւններու բնականոնացման գործընթացի պայմաններուն ներքեւ, ամենաբարձր մակարդակի շփումները կը շարունակուին կողմերու միջեւ։ Վերջին օրերու պայրամի արձակուրդի սկիզբին, Հանրապետութեան նախագահ Ռեճեփ Թայյիպ Էրտողան հեռախօսազրոյց մը ունեցաւ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինեանի հետ։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Սուրբ Ներսէս Դ. Շնորհալի (Կլայեցի) 64 տարեկան էր, երբ Կաթողիկոս դարձաւ. (1166-1173 թթ.) թէեւ մարմնով տկար՝ բայց ան հոգւով եւ եռանդով կառավարեց Հայ Եկեղեցին, ինչպէս երբեմն իբրեւ խորհրդական եւ գործակից իր եղբօրը՝ Գրիգոր Գ. Պահլաւունի Կաթողիկոսի (1113-1166 թթ.)։